ZABURZENIA UWAGI I NADMIERNA AKTYWNOŚĆ RUCHOWA

Dzieci, które demonstrują trudne i destrukcyjne zachowania stanowią po­wód zmartwień zarówno rodziców, jak i nauczycieli. Od kilku lat uznaje się, że jeśli dziecko jest niespokojne, z trudem skupia się na danym zadaniu i jest im­pulsywne, to mamy do czynienia z problemem poważniejszym niż „po prostu” złe zachowanie. W opisie podobnych przypadków stosowano rozmaite terminy, a określe­nia, takie jak nadaktywność (hiperaktywność, hiperkineza), nadmierna aktyw­ność ruchowa, deficyty (zaburzenia) uwagi, używane były zamiennie w miarę upowszechniania się kolejnych podejść i koncepcji. Niestety, pojęcia te straciły swoją przydatność nie tylko ze względu na zamieszanie terminologiczne, lecz przede wszystkim z uwagi na ich wejście do mowy potocznej, gdzie służą do opi­su każdego dziecka, którego zachowanie jest trudne, i które w określonych oko­licznościach odmawia wykonania pewnych zadań. Nie jest więc łatwo jedno­znacznie określić, co mamy na myśli, mówiąc o kimś, że jest nadpobudliwy oraz rozeznać się w natłoku informacji i danych na ten temat.

Witaj na moim blogu! Poświęconym tematyce hobby! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych sposobów na spędzanie czasu wolnego! Zapraszam do czytania!