Kategoria: W kłopocie

ZNACZENIE AKTYWIZOWANIA POZNAWCZEGO UCZNIÓW

Nauczanie aktywizujące ucznia wpływa korzystnie na zakres przy­swajanej wiedzy, trwałość jej pamięciowego przechowywania oraz operatywność. Ta ostatnia cecha wyraża się w tym, że wiedza może być — stosownie do potrzeb i okoliczności — różnorako wykorzys­tywana, podczas gdy w przypadku nauczania podającego funkcjonuje przede wszystkim w postaci reprodukowania przyswojonych treści w sytuacjach szkolnych. Uczniowie skłaniani do aktywności poznaw­czej częściej kierują się w swym działaniu motywami poznawczymi  i częściej osiągają poziom aktywności twórczej, podczas gdy nauczanie podające nie wzbudza zwykle tego rodzaju motywacji (pamiętamy, że jest ona w uczeniu się szczególnie pożąda­na), częściej prowadzi do zachowań nawykowych i stereotypowych , nawet w zmienionej sytuacji, gdy jest niezbędna modyfikacja działania.

Witaj na moim blogu! Poświęconym tematyce hobby! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych sposobów na spędzanie czasu wolnego! Zapraszam do czytania!

ZWIĘKSZONA MOTYWACJA

Zwiększona i bardziej wartościowa motywacja, lepsze osiągnięcia wyższy poziom ogólnego funkcjonowania dostarczają argumentów na rzecz postulatu aktywizowania uczniów.Nauczanie aktywizujące opiera się na założeniu, że aktywnością ucznia można i należy sterować. Oddziaływania dydaktyczne polegają na wzbudzaniu zainteresowań przedmiotem nauczania i inicjowaniu działań prowadzących do ich zaspokojenia. Do wywołania stosow­nych zainteresowań przywiązuje się dużą wagę, zapewniają one bowiem najbardziej korzystną motywację w przebiegu uczenia się. Stąd wywołanie zainteresowań — jeśli uczeń nie ujawnia ich spon­tanicznie — traktuje się jako pierwsze (niezwykle ważne) ogniwo w nauczaniu.

Witaj na moim blogu! Poświęconym tematyce hobby! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych sposobów na spędzanie czasu wolnego! Zapraszam do czytania!

STEROWANIE AKTYWNOŚCIĄ

To, czym uczeń się zajmuje, nie powinno być narzucane z zewnątrz, ale wynikać z rzeczywistych jego potrzeb poznawczych. Tylko wtedy można liczyć z jego strony na silne zaangażowanie, a ono jest podstawowym warunkiem skuteczności tego rodzaju nauczania.W sterowaniu aktywnością ucznia można wyróżnić dwie (niełatwe do ścisłego rozgraniczenia) składowe i związane z nimi dwa cele.Z jednej strony chodzi o podwyższanie ogólnego poziomu aktywności poznawczej ujawnianej przez ucznia spontanicznie, z drugiej — o ukie­runkowywanie jej, stosownie do realizowanego programu Staranne uwzględnianie tych dwu celów jest bardzo ważne; niedostateczne respektowanie któregokolwiek z nich decyduje o ogólnie niskich rezultatach, świadczących o małej skuteczności nauczania.

Witaj na moim blogu! Poświęconym tematyce hobby! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych sposobów na spędzanie czasu wolnego! Zapraszam do czytania!

NIEDOSTATEK

Niedo­statek w obszarze pierwszej składowej może sprawiać, że osiągnięcia w ramach wszystkich przedmiotów okażą się mierne — poniżej ogólnych możliwości jednostki, o których rozwój nie zadbano. Z kolei zaniedbanie obszaru drugiego jest równoznaczne z nieliczeniem się z programem nauczania, a w konsekwencji prowadzi do dużych nierównomierności, a także luk w podstawowej wiedzy ucznia, co w dalszej perspektywie może blokować jego postępy w uczeniu się i sprzężony z nimi rozwój. Jakiego rodzaju działania ucznia, w ramach jego aktywności poznawczej, mogą być wzbudzane i sterowane?

Witaj na moim blogu! Poświęconym tematyce hobby! Znajdziesz tutaj wiele ciekawych sposobów na spędzanie czasu wolnego! Zapraszam do czytania!